BMWAREZ BLOG : Р.Чойном "Сүмтэй будрын чулуу" /Маргааш/ шүлэг

Р.Чойном "Сүмтэй будрын чулуу" /Маргааш/ шүлэг

Маргааш

Маргааш! Энэ ямар сонстож байна? 
Магад танд шинэ єдєр шинэ єнгє сонстоно уу? 
Мартсаныг санах vлдсэнийг бvтээх 
Маргааш гэдэг яруу єдєр – (тэгвэл) – 
Мандтугай! 

Эгэл шvлэгч би*тугай*- гий нь хэлэе 
Эрхэм нєхєр та*Ура*- гий нь хашгир! 
Энэ зуун маань лоозонд дуртай юм 
Эсэргэн vеэ л би мандтугай гэнэ! 

Єнєєдрийн залгамжлагч нь маргааш билээ! 
Єндрийн залгамжлагч нь намайг хэлнээ 
Єргєний залгамжлагч гэж нарийныг хэлнээ 
Єєрийн залгамжлагч гэж vр хvvхдээ хэльеэ! 

Yр хvvхэд гэж эл биеийн минь тасархай 
Yйл явдал алдар нэрийн минь хэлтэрхий 
Yзэж туулсан жаргал зовлонгийн минь 
Yргэлжлэл болж нэгэн охин мэндэлсэн юм. 

Цэнгэлээр дульхан энэ баргар єдрvvдэд 
Цэцэнд нь магтуулж тэнэгт нь зvхvvлж 
Торон цаана замхрах нэр юугий минь зvvсэн 
Тохойн чинээ охиноо би Хулан гэж нэрлэсэн 

Эмээлт морин гатлаагvй хонгор шар цєлийн 
Элсэн долгион дунд од зурах шиг дvvлж 
Эрмэг хумбан туураараа говийн судсыг ханаж 
Эрдэнэ болсон усыг нь олж хvртдэг амьтан 

Салхинаас бусад нь унаагvй атар онгон зоондоо 
Сансрын одыг тоолсон дэнсний суман судалтай 
Сартай хонгор духандаа самбай шингэн хєхєлтэй 
Сажлаа зєєлєн алхахдаа ч санаж сэрэхийн аястай. 

Байгалийн эрх чєлєєг унаган хошоортоо зууж 
Барын арьсан говьд унахдаа тэмцэж тєрсєн 
Уламжит энэ гєрєєсний домог болсон нэрийг 
Учир мэдэхгvй нялхсын зvvн чихэнд шивнэхдээ 

Алтан говийн хулан шиг эрх дураараа явахгvй ч 
Аав шигээ ингэж элдэв дээдэст дарлуулж 
Атомын энэ зуунд Ромын боол шиг бєхийх 
Ардын бор тавилангаас алхам урагшлаг гэсэн юм!. 

Тэгэхдээ миний охин гэдэг миний бие учраас 
Тэрэг унаж торго ємсєж мандлаа ч гэсэн 
Тэнэг єсєж тэнэж єлсєж гандлаа ч гэсэн 
Тэмцэж зорьсон чигээс минь єєр зvгт явж болохгvй. 

Аз жаргалгvй энэ хар бор тавилангаас маань 
Алхам урагшлахдаан ардаан мартаж болохгvй 
Ард гэдэг энэ даруу боловч эрэлхэг хєрснєєс 
Анх ургаснаа хаа ч хэзээ ч мартаж болохгvй! 

Уян сэргэг бие чинь єдєр цагаар цэцэглэж 
Уран Тицианы зурсан єнгєт дагина шиг мандавч 
Зvрх судсанд чинь ядуу ардын цус 
Зvvд мєрєєдєл бийг мартах эрх байхгvй! 

Халиу булган дээлд хааны гvнж шиг булхаж 
Хар тэрэгний суудалд хайвж дайвж явсан ч 
Халуун хvйтэн хоёрт хувцастай хувцасгvй явсан 
Хазгай мурий эцгийгээ мариаж чи болохгvй! 

Эцэг чинь хэдийгээр хазгай мурий ч гэлээ 
Элэг зvрхний нь тэмvvлэл хазгай мурий байгаагvй 
Эхээс анх тєрєхдєє хазгай мурий байгаагvй 
Эрдэм бvтээл хоёрт эрvvл мэндээ єгсєн юм! 

Хаврын хавсарганд чи орос монголоор харааж 
Хамар амаа таглаад оцойж ярвайх хэрэггvй 
Хайр хяслын дундуур ээж бид хоёр чинь 
Халх нутгийн шороон дунд vнсэлдэн баярлаж явсан юм. 

Зvймэл царсан шалтай хан ордон шиг єрєєнд 
Зvйл зvйлийн цэцгэс цонхон дээр ярайлгахдаа 
Зvдvv ядуу бид хєлсний байр булаалдаж 
Зvvрмэглэн чичирч чамайг хєхvvлж суусныг бодоорой 


Тэгэхдээ охин минь чи эрх дураараа цэнгэ! 
Тэнгэрээр нисэж тэнгисээр хєвж зугаал! 
Уран цагаан туфли дээр ээрvvл адил бvжиглэ 
Усан болор жvнзэнд алтан сархад залгил! 

Согт инээ уйл! Харин хувцсаа бvv тайл! 
Солиор алиар цуур! Харин улсаа бvv муул! 

Амтлах сайхныг амтлаж, эдлэх сайныг эдэл! 
Алдхан биеэ жаргааж хэрэгтэй бол бас зовоо! 

Эл биеийн минь тасархай хуруун чинээхэн чамайг 
Эрх чєлєєт иргэн Хулан хvvхэн таныг 
Энэ хэсэг газар дээр эзэн хvн шиг яваг гэж 
Эх эцэг хоёр чинь хатуу ширvvнийг нь vvрсэн юм. 

Яруу найрагч байлаа гээд аав чинь энэ газраар 
Явган мацаж єссєнєєс авто хєсєг унаагvй 
Ял зэмлэл гэдэг сvvдэр шиг дагаж байснаас 
Янчаан мєнгєний хэрээр ч ууж ханаж vзээгvй. 

Хорин хэдтэй ээжид чинь гоёлын туфли олох гэж 
Холын зам туулж Дархан хотын дэлгvvрт 
Орос хvнийг царайчилж хаалгыг нь сахиж зогсоод 
Олж чадалгvй буцсан нь ганц бус шvv хvv минь! 

Хэдий тийм боловч єєрийнхєє энэ vеийг 
Хэт нь чиний vзэх єнєр баян цагаар 
Дуудлагын эдлэл шиг хэзээ ч би солихгvй 
Дутуу хатуу ч гэсэн цаг vедээ хайртай би! 

Ховор буурай ч гэлээ миний энэ цаг vе 
Хорвоогийн гvн ухааныг алд биед минь хvртээж 
Хорин хэдхэн насанд минь авьяас алдар шагнаж 
Хор эм хоёрыг хайр гамгvй амсуулсан юм. 

Дутуу дулим ч гэсэн шvлэгчийн жаргал эдлvvлж 
Дугуй хєлтэй ч гэсэн цэвэр монгол хvvхний 
Дур сэтгэлийн сайханд хvvхэд адил эрхлvvлж 
Дуутай минь цуг шороот гудамжаар алхуулсан юм. 

Аав чинь энэ vедээ хайртай байлаа 
Алдаг оног эрх чєлєєндєє хайртай байлаа 
Амьдрал тасраагvй боловч ээжид чинь хайртай байлаа. 
Архи ном vзэг…Хуландаан хайртай байлаа. 

Иргэн Хулан та миний маргааш мєн 
Ирээдvй єєд алхах миний хєл минь мєн 
Их хаалгыг нь татах миний гар минь мєн 
Ийм учраас 
Маргааш гэдэг цоо шинэ бvхэн 
Мандтугай! гэж би бичье.

start=-49 , cViewSize=50 , cPageCount=1

1 сэтгэгдэл:

null
tse (зочин)

margaash mandtugai....uxaaral xairalsan shuleglel

Сэтгэгдэл үлдээх



(нийтэд харагдахгүй)

(оруулах албагүй)
(HTML синтакс зөвшөөрөгдөөгүй)


(Зурган дээрх тоог оруулна уу)